( هر چند كوشش كنيم سپاسى كه سزاوار خداوندى تو است نمى توانيم بجا آوريم ، زيرا ) ما حقيقت عظمت و بزرگى ترا نمى دانيم ، مگر آنكه مى دانيم تو زنده‌اى هستى كه همه چيز ( از روى امكان و نيازمندى ) به تو قائم و باز بسته است ، ترانه سستى پيش از خواب ( چرت زدن ) و نه خواب فرا مى گيرد ( در قرآن كريم س 2 ى 255 مى فرمايد : اللّهُ لا إلِهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ ، الْقَيُّومُ لا تأَخْذُهُُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ يعنى ضعف و سستى پيش از خواب و خواب او را فرا نمى گيرد ، آنچه در آسمانها و زمين است براى او است و هستى آنها به اراده و توانائى او است ) انديشه‌اى بكنه و حقيقت تو نرسيده ، و ديده‌اى ترا در نيافته ، ( 5 ) ديده‌ها را تو دريافتى ، ( در قرآن كريم س 6 ى 103 مى فرمايد : لا تدُرْكِهُُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ يعنى ديده‌ها او را در نيابد و او ديده‌ها را دريابد و او است باريك بين و نهان دان ) و آمار كردار ( بندگان ) را بشمار مى آورى ( در قرآن كريم س 58 ى 6 مى فرمايد : يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا أحَصْاهُ اللّهُ وَ نسَوُهُ وَ اللّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ يعنى ياد كن روزى را كه خداوند همهء بندگان را زنده كند پس آنان را به آنچه كه بجا آورده‌اند آگاه سازد ، حساب كردارشان را خداوند ضبط فرموده و ايشان آن را فراموش كرده‌اند و خداوند بر هر چيز حاضر و گواه است ) و ( گناهكاران را ) به موهاى جلو سر و قدمها ( يشان براى كيفر كردار ) فرا مى گيرى ( در قرآن كريم س 55 ى 41 مى فرمايد : يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ يعنى گناهكاران به نشانه‌هاشان شناخته ، و به موهاى جلو سر و قدمها گرفته ميشوند . در قيامت فرشتگان آنان را به علامات و نشانه‌ها شناخته آنگاه كاكلهاى ايشان را گرفته بند بر پاهاشان نهاده به دوزخ مى اندازند ) ( 6 ) و چه چيز است آنچه ما را از آفريدهء تو مى بينيم ، و از قدرت و توانائى كه تو براى آن به كار برده‌اى به شگفت مى آييم ، و آن را از بزرگى سلطنت و پادشاهيت دانسته وصف مى نمايم ، و حال آنكه چيزهائى كه از ما پنهان است و ديده‌هاى ما آن را نمى بيند و عقلهاى ما نزد آن باز ايستاده ( درك نمى كند ) و بين ما و آنها پرده‌هايى آويخته شده ، بزرگتر است ، ( 7 ) پس هر كه دل خود را تهى گرداند ( به هيچ چيز توجهّ نداشته باشد ) و انديشه‌اش را به كار اندازد تا بداند چگونه عرش خود را ( بالاى هفت آسمان ) بر پا كرده‌اى ، و چگونه آفريده شدگانت را آفريده‌اى ، و چگونه آسمانهايت را در هواء معلّق